Hayallerin ve renklerin dünyasında yaşayan bir kız Volante. Muzip, sıcakkanlı, zeki ve yaratıcı. Ama bir yandan da ortanca çocuk olmanın tüm yükü üstünde. Ablası Tessa adeta mükemmel, onun yanında kendini sönük hissediyor Volante. Kardeşi Paulo ise en küçük olmanın dikkat ve sempati çeken tahtına kurulmuş. Volante’ye kalan ebeveynlerinin bitmez eleştirileri ve beğenmez bakışları. Öyle geliyor Volante’ye.

Volante o ezici bakışları iyi bilir. Sen neden böylesin? diye sorar o bakışlar.”

Bunaldıkça hayaller sığınıyor, hayallerin rengârenk bulutuna tutunup göğe süzülüyor Volante. Yukarıdan bakınca her şey farklı, yukarıdan bakınca komik bir yanı var her şeyin. Yukarıdan bakınca dışında kalıyor her şeyin.

Hele de yükseldikçe, gökten kaymış bir yıldız gibi hissediyor kendini Volante. Şimdi gökyüzüne konma zamanı!”

Ve resim. Bin bir renge bürününce gerçekler başka bir dünyaya serpiştirilmiş desenler oluveriyor. Gökkuşağını bir ağacın dallarına takabiliyor Volante. Kelimelere nasıl dökeceğini bilemediği her şeyi renklerle anlatabiliyor. Kendi öyküsünü yazıyor resim yaparken, kendi öyküsünü düşlüyor.

Ama insan her zaman hayaller ve renklerle kaçamaz dünyadan. Tıkanır bir yerde, boğulur. İşte, o zaman gerçekten kaçmak gerekir belki de. Gerçekten uzaklaşmak gerekir.

Volante de bunu yapar. Havaalanında bir anda uzaklaşıverir ailesinin yanından, bu kez hayale değil, resme değil, gerçek bir maceraya sürüklenir.

Eşlin’le tanışır, Amali’yle kesişir yolu. Suratsız Bay Massimo gizli kahramanı olur. Bu kısa süren kaçışın ona kazandırdığı yeni dostlar değildir yalnızca. Macerasının her adımında, tanıştığı her insanın yakınlığında tekrar tekrar düşünür, tartar. Ve anlar. Sevildiğini, kıymetli ve özel olduğunu. Ailesinin gözbebeği olduğunu.

Ailesine duyduğu sevgiyi, ailesinin ona duyduğu sevgiyi keşfeder macerası boyunca. Kendinde özel olanı görür; ailesinin ne denli kıymetli olduğunu kavrar. Bu kez uçarak değil, koşarak uzaklaşmıştır gerçeklikten, yaşamından. Ve bu kaçış, bu mesafe sevgiyi, o eşsiz yoğunluğu hissetmek için bir alan açar ona.

Kaçmak, insana aslında bir yeri terk ederek çözebileceği bir şey olmadığını gösterir. O yüzden, mutlaka geri dönersin. Ama arkanda bıraktığın yerde de değişiklik olur. Döndüğünde kimseyi ve hiçbir şeyi aynı bulamazsın.”

***

Uçan Kız Volante, Karin Karakaşlı’nın kaleminden çıkan, Merve Atılgan’ın resimleriyle daha da güzelleşen bir öykü. Dili sıcak, sarmalayıcı. Anlatımı berrak ve akıcı.

Rengârenk, uçmaya davet eden bir öykü bu. Volante’yi tanımaya çağıran bir öykü…

Anıl Ceren Altunkanat

Kültür Mafyası Editörü

ceren@kulturmafyasi.com

Latest posts by Anıl Ceren Altunkanat (see all)

Paylaş