Firar zamanıysa günlerden,
Otobüsü tercih ederim kaçmak için.
Sallana sallana yazmaya çalışırım sana,
Tükendikçe mürekkebini bıkmadan doldurduğum
Senin kaleminle..

Hem uçak hızlandırır mesela terk edişleri
Anlamam ben gittiğimi havadayken
Yine gelebilirim bile aynı uçakla,
Gidemem.

En iyi ihtimalle, hemen uyuyan bir kadın oturur yanıma
Gelir gelmez..
Rahatlığına imrenirim,
Ben yatağımda bile böyle huzurlu uyuyamıyorum diye.

En kötü ihtimalle, geveze yaşlı bir kadın oturur yanıma
Varislerinden şikayet eder..
Kızını, oğlunu, torununu anlatır
En kötü ihtimal…
Susar ve uyur sonunda
Tam kendimle kaldım derken,
En kötü ihtimal, başı düşer sonra sonra omzuna
Bir iki hareket ederim ben de toparlansın diye
Ya da bırakırım uyusun, belli mi olur..
Özlemimi gideririm, başımı koyamadığım omuzlara ben de
Ya da inkar ederim..

Uslu özlemimi takarım kulaklarıma
Perdeleri çekerim, hem cama hem gözlerime
Uyuyor numarası yaparım
Hem kim anlar?

Ama yine de otobüsleri severim ben
Çoğunluk yalnızdır çünkü orada.
Birbirini tanımayan insanlar vardır
Kadın kadına, erkek erkeğe oturur
Mola yerlerinde herkes en yalnız köşeyi tutar sigara içmeye
Çoğunluk tektir otobüste;
Benim uçakta, gemide, tramvayda,
Yani her yerde olduğum gibi;
Tek.

Yalnızlığım gözüme batmaz benim otobüsteyken,
Sensizliğe ağlatmaz molalar
Hatta kavuşma hissi bile verir bu son anonslar..

dilek mayatürk

Latest posts by dilek mayatürk (see all)

Paylaş