Unutkan, ürkek, sevgi dolu bir kedi Dombili. Adı üstünde, tombik. Oburluktan değil, belki de yüreğinin büyüklüğünden iri kendisi.

Kimi zaman aile üyeleri – özellikle de pek bir şeyden anlamayan, öfkelenecek yer arayan yetişkinler – ona kızsa da evin baş tacı. Pek çok şeyi unutsa da, pek çok şeyi anlamasa da (ki bana sorarsanız anlamamak işine geldiğinde anlamıyordur) evi yuva kılan temel unsurlardan biri o (her kedi gibi).

Judith Kerr’in kaleminde can bulan Thomas ailesi ve kedileri Dombili üç macerayla karşımıza çıkıyor: Unutkan Kedi Dombili, Dombili ve Tavşancık, Dombili Yeni Yılı Kutluyor. Dombili kalbinin inceliği, sevgisinin gücü ve ailenin ona olan bağlılığıyla her maceradan yüzünün akıyla çıkıyor. Her macerada (yetişkin okurlar bunu kabullenmekten kaçınacak olsa da) insanlara “iyi bir ders” veriyor. Üç macerada öne çıkan temalar sevgi, korkuları aşmak ve bağlılık. Kerr bunları ustaca, göze sokmadan aktarmayı başarıyor. Elbette bunda Dombili’nin saf ve şaşkın karakterinin de büyük payı var (Sezar’ın hakkı Sezar’a).

Dombili serisini çeviren Berrak İdiman, temiz ve yalın bir dille gayet güzel bir iş başarmış. Editörel çalışma ve teknik titizlik de buna eklenince, ortaya içi de dışı da muntazam bir seri çıkmış.

Umarım her okuru bir Dombili, her Dombili bir Debbie edinir (elbette “satın alma, sahiplen”).

Anıl Ceren Altunkanat

Kültür Mafyası Editörü

ceren@kulturmafyasi.com

Latest posts by Anıl Ceren Altunkanat (see all)

Paylaş